امیرحسین افراسیابی

گفت و گو درباره ی شعرهای امیرحسین افراسیابی تابستان 1389

2011-08-16T22:16:00.001+02:00

زاون: ما از آخرین کار آقای افراسیابی آغاز می کنیم، از چارچوب یا محتوای کار هرطور که شما فکر می کنید مزاجی: من گفتگوی جامع و همه جانبه ای در مورد کتاب نمی توانم داشته باشم، تنها مطالبی را که به نظرم می رسد و فکر می کنم لازم است طرح شود خدمتتان بیان می کنم. شاعرانی را که سالهای شاعریشان یا بخش بیشتر آن را در خارج از کشور گذرانده اند، به اعتقاد من به دو گروه می توان تقسیم کرد: 1-

به خانه که برگشتم

2010-10-31T12:14:00.004+01:00

به خانه که برگشتمخیابان برگشته بود واتاق نشیمن نمی توانست بنشیند*آدرس ها را از بر باشیو اسم دربان ها را*تمام شوفاژهای دنیاخوابم از سرما نمی برند*عشقی که آواره شدهمین کفشی است که خیابان در پنجه هایت می زندهمان دالانی استکه ترسش از تاریکی آواز می خواند*صدای کفشتپا برهنه میان حرفم دوید و یادم رفت*مادر می گوید: این بچه رو نصف شبی نفرس بیروندنیا آخر می شه اگه یه ساعت سیگار نکشی؟*دالان دراز بود و سید

و دیگر این که هنوز زنده ام

2010-10-26T12:54:00.006+02:00

و دیگر این که هنوز زنده امو ملالی نیستجز دوری کسیکه مثل هیچ کسی دوری نمی کند*امسال روی کدام حیوان می گردیم؟*لنگر برگرفت کشتی و رنگ غروب بندر را با خود رفتدر بازگشت آمده بودیمدلتنگ ِ آن ها که می رویم و باز نمی گردند*دیشب تمام کوچه های شهر رابا چراغدنبالت گشتم*اما هوا چقدر اینجا گفته می شود که عالی می باردکاشکی تو هم نگفته همین جا می بودیزیر باران می شد دوش آفتاب بگیریمکافه ی تیکراننوشابه ی حلال

نامه ای نرسد

2010-08-11T08:34:00.006+02:00

* ‎نامه ای نرسد ‎نامه های قدیمی را از نو بخوانبگو هنوز دوستم دارد *** از دوردست می آید‎ بلند و به آغاز هیچ می رسد‎میراثی گران بها اندوه تا سراغ گیرد سراغ گیردهزارباره بپرسی از خود ‎به راستی هنوز دوستم دارد؟ اصفهان، خرداد 1387

صبح جمعه ای از یک شنبه

2010-01-31T09:35:00.014+01:00

*** بعدازظهر روزی از یک شنبه یکی از ما نقش قربانی را تمام کند وگرنه این نقاشی ِ ناتمام به حراجمان خواهد رفت * ماه ِ دیرکرده به بانگ خروس آمد * روز ِ پیش ازیک ظهر بهاری یکی از ما اندازه اش را دور اندازد وگرنه این تصویر ِ نامتصور پیش از آن که خروس ساعتش را میزان کند در قاب قیچی مان خواهد کرد * ماه اگر میزان باشد آب های پایین را بالا خواهد آورد و کفر بی اندازه ی قاب ساز را که چرا

بلیت برگشت

2009-12-26T23:06:00.005+01:00

بلیت برگشتش را جا گذاشتتا شب های دوری ام را به روز کند* حالا نوبت زیتون است واستکان و شکستنکه بی‎تو شیشه ها خیالات خالی رژه می کنند* بوی خوشت چنان پیچ پله راردّ ِ راه رو می رودکه می بینمت نرفته ای تا برگردی* برگرد* خط دوسویه دایره ای را سرگردانی می کندکه بیضی تر از لهیده است وزنگ تلفناتاق را غیبت می رود* عزیمتی همیشه را آواره ایمبا همین هواها پروبال کنهوای کسب اقامت بارانی است* مپرس کیستم که چه

در وطن خویش غریب

2009-12-16T08:46:00.005+01:00

بعد از بیست سال از غربت برگشتم تا معنای این عبارت اخوان را بفهمم: "... در وطن خویش غریب". یعنی آن طور که باید بفهمم، نه آن طور که پیش از تجربۀ غربت گمان می کردم می فهمم یا تو گمان می کنی که می فهمی

کلید

2007-10-23T18:52:00.000+02:00

مصاحبه با روزنامه ی خدابیامرز شرق

2007-10-20T19:13:00.000+02:00

عشق گاهی نیاز به خوابیدن نمی داند

2007-10-20T18:42:00.000+02:00

فرانکفورت

2007-06-05T23:58:00.000+02:00

هنوز فرانکفورت مرکز دنیا استبرلین، نشسته پای ِ تختش، تاریخ خمیازه می کند*دم جنبانکی چنان جنبید امروزکه سنگ و نیم کت و درختبی آن که حتا جنبشی را آغاز کنندبر جای شان، به پیش باز ِ، زلزله رفتند*حالا مرکز دنیا منمکه با دنیاقرار عاشقیّت دارم*می گویم بهتر نیستتمام این کتاب ها رابه شعله ی آتش بسپاریم؟*یک دهن برای من بخوان جانم!اهورمزدا اهریمنم، خبر نداری؟ مدت هاستجهان را

من از کجا می دانستم

2007-06-04T23:53:00.000+02:00

اگر قرمز بود خراب نبود

2007-06-03T20:28:00.000+02:00

شب هایم در کوچه های نیاوران سرگردان سربالایی های پنجره ی ماه و روزهایم را تلفن خانه های پاکستانبه محله های پرت ِ رتردام پرتاب می کنند*تو نیستی که ببینی چه قدر نیستیو این که هلندی اش به انگلیسی اردو کشیده است*امروز هم دوباره خط، خراب است؟آچایعنی خرابی اش خراب نیستکه شاید باشد که نباشد*حالا دیگر زبانش را می فهممYes sir, gaat u gaan!*انگشت می رود تا شصت و چار سانتی متر

نمی پرسم

2007-06-03T20:13:00.000+02:00

اگر قرار ملاقاتی با تو ندارماز تقویم نمی پرسم امروز چند شنبه است*اگر دل تنگ شوماز دلم نمی پرسمچه مرگش است*اگر گم شده اماز هیچ پاسبانیهیچ آدرسی نمی پرسم*اما اگر درخت روبه روی خانه ام دوباره به بار بنشینداز برگ ها خواهم پرسیدسراسر زمستان کجا بودید رتردام، ماه مه 2007

شعرهای حاشیه

2007-05-12T20:51:00.001+02:00

بازگشت

2007-04-23T19:02:00.000+02:00

رفتم به سال‫های دور برگردم آن‫جا هم امروز بود و برفی سنگین باریده‫بود و سال زمستانی در آخرین نفس هایم خرناس می‫کشید و خواب‫گردی می‫کرد * دیدم چه‫گونه برف را می‫بارند و عاشقان شب‫زده در مستی شراب و شمع و شاهد و شلاق چه‫گونه عشق را ‫می‫ورزند * هنوز خواب ِ سفر در چشمانم بود باری به‫دوش داشتم از بیست سال در‫به‫دری بهار دیر‫آمده از دوردست‫ها گویی که سال‫های سال در کمین نشسته باشد در

بالالایکا

2006-12-25T21:06:00.000+01:00

کفشام گِلی ان تو نمیام فرش های عتیقه ات کثیف می شن بند ِ کفشم گره ی کور خورده جورابام سوراخ ان می ترسم کفشامو باز گم کنم * «در سطر ِ رو به خانه مِه آغاز می شود» * آن گوشی ِِ لعنتی رو بذار سر جاش بیا دم ِ در ببین هوا چه قدر تازه تره * حرفی برای ِ درد ِ دل میان ِ کوچه و دالان در دل دارم فکری برای درد ِ سر میان ِ پله و سردر در سر دارم * باران باد آفتاب کوچه پیش ِ چشم ِ

درگاه خانه کوتاه است >>> ادامه

2006-12-02T21:32:00.002+01:00

عروس

2006-11-28T09:29:00.001+01:00

هر روز سر به شیشه می کوبد باز می کنم و ردّ ِ پروازش را پی می گیرم * با این همه شتاب کجا می رودکه باز فردا این جا است؟ * و این عروس ِ چینی آن پایینمیان ِ دوربین هاو دسته گل هاچقدر ببین زیبا است * عروس را بردندتو قهوه را بگذارتا منکیکی بگیرم از این نانوای ِ نبش ِ خیابان رتردام، سپتامبر 2005

کارنامه

2006-11-24T09:50:00.000+01:00

پشت درخت کوچه مادر ایستاده است نه می آید نه می رود ایستاده است و خانه را می پاید با دست های اسفنجی اش پوست ترک خورده را نوازش می کند پایین که می روم رفته است و درخت بوی صابون رخت شویی می دهد مادام دیانا مدام دانه می ریزد نشسته است روی نیم کت و ساق های چاق واریسی اش را از هم چنان گشوده است که گویی می خواهد تمام کبوتران ول گرد رتردام را زیر تور دامنش به دام اندازد سارا

دستمال

2006-11-24T09:24:00.000+01:00

برای رجب بذر افشان*** پیش تو دستم خالی است که فاتحه ی تمام جمعه شب ها را سال ها پیش خوانده ام در این بازی همه بازنده ایم در شلوغی بازار است که سهم چارشنبه ها فراموش می شود * بیا به شهرداری کلک بزنیم گره ی دستمال را باز کنیم بگذاریم گردوها مان آن قدر قل بخورند تا اشک آسمان در آید شاید این شهر روزی جنگل گردو شود

بی عنوان

2006-10-29T13:30:00.000+01:00

ببین به جای ِ علف از میان ِ سنگ فرش ِ خیابان نقش ِ دو روی ِ شیشه های ِ شبستان می روید دروازه ای دو چهره از درون و بیرون باز- بسته می شود * از گردباد ِ زن و انفجار ِ مرد جیوه های ِ پشت ِ زمین ریخت حالا به جای من تویی که ناپیدایی * و بار ِ دیگر ماشین ِ ظرف شویی باید در اتحادیه ی خدمت

سنجاقک

2006-10-12T23:12:00.000+02:00

می گویم: نگاه کن سارا، سنجاقک روی کتاب ِ منطق صوری، آن جا نیست تا بگوید: می بینم دستت را بکش * تکان ِ دستم را سنجاقک پرید و رفت * دیدم نشد صدا کردم: سارا! نبود تا بگوید: این نشانه ی چیزی حتمن باید باشد * نکند قرار باشد فردا انگشتی روی دکمه ای

عجب روزی

2006-10-12T01:56:00.000+02:00

عجب روزی اینو من گفتم شب داشت یواش یواش می شد که سعدی گفت شب است و شاهد و شم خانوم جون از اون اتاق جیغ کشید بچه ها اول شاش کنین بعد برین بخوابین* بعد کِی بود که اِنقَد بعدتر شد* بس که خوابمون میاد تلفن خواب تو خواب می شه تو می ری بخوابی من از خواب می پرم دنیا اگه صاف بود با هم می